► Programma

Foto impressie van de dag

Jeugd pelgrimeren


Hoe ziet zo’n dag eruit?
We starten met een kennismakingsbezoek aan de klas. De coördinator legt dan het een en ander uit over “de pelgrimstocht door het leven”. Deze begint al voor de geboorte en kent allerlei etappes zoals de babyjaren, kleuter- en peutertijd, basisschoolperiode. Het pelgrimeren vanuit allerlei tradities komt aan de orde: Mekka, Rome, Lourdes, Santiago de Compostela. De Jacobsschelp wordt getoond en uitgedeeld. Een versierde pelgrimsstaf krijgt belangstelling. Hij vertelt ook dat pelgrims een steen meenemen van thuis, bijv. als symbool van iets waar ze mee worstelen, of als aandenken aan een bijzondere persoon in hun leven. De kinderen worden uitgenodigd een dag mee te gaan pelgrimeren.

Dan wordt een brief meegegeven voor de ouders, waarin alle afspraken staan die met de kinderen en de leerkracht zijn gemaakt.

Op de dag zelf verzamelen we ’s morgens in de klas, stellen de begeleiders voor en spreken heel kort nog enkele dingen door. Dan gaan we op pad, in groepjes van vier kinderen plus één begeleider. De groepjes bewaren voldoende afstand om elkaar niet te storen, maar houden elkaar wel in het zicht.

Onderweg wordt een kaartspel gedaan. Ieder kind mag een kaartje trekken met een onderwerp. Dat gaan we dan samen bespreken. De natuur komt aan bod, onze toekomstdromen, het gezin waaruit we komen, onze hobby’s, zomaar leuke verhalen! Als het mogelijk is, bezoeken we onderweg een kapelletje en steken we een kaarsje op.

Op een mooi plekje ergens voorbij de helft houden we een korte pauze.

Rond de middag komen we aan op de pelgrimshoeve. Daar worden we gastvrij ontvangen door de gastheer en/of gastvrouw. We mogen van hen, bij droog weer, op het gras picknicken. Binnen worden we welkom geheten door die gastheer en gastvrouw. Ze vertellen iets over hun werk op de pelgrimshoeve en leggen uit wat er zoal gebeurt. Van hen krijgen we allemaal een pelgrimsbewijs. We hebben de tocht volbracht!

Daarna kijken we naar een film over enkele pelgrims die onderweg zijn naar Santiago. Ook bezoeken we de huiskapel van de pelgrimshoeve. Die noemen we ook wel “kunstkamer”. Bewust stil zijn, dat doen we bijna nooit. We vinden het eigenlijk best wel raar. Maar, zo zullen we ondervinden, het heeft ook wel een bijzonder effect. Als er genoeg tijd is, mogen ze ook nog even rondkijken in de oude boerderij. Ook boven waar de pelgrims slapen.

Dan lopen we naar de Jacobushoeve. deze is een paar honderd meter verderop. Daar staat het Cruz de Ferro. Bij dat “ijzeren kruis” leggen we, met ons groepje, onze steen met opschrift neer, bovenop de vele duizenden die er al liggen. Dat is vaak erg emotioneel. In een grote kring staan we daar dan in stilte en denken aan al die mensen en kinderen die hun steen achter gelaten hebben.

In het stiltecentrum sluiten we de dag af. Elke deelnemer krijgt van zijn leiding een kaars, die het symbool is van onze goede eigenschappen.

De ouders die ons met de auto komen ophalen staan dan al te wachten. Daar sluiten we deze mooie dag af. De kinderen zijn tot bezinning gekomen door lopend naar elkaar te luisteren en zich bewust te worden van hun levensweg.